Maquenque

Maquenquepalm

wandelende palm

De beste aankopen voor Oasebos in Maquenque:

Samen met Centro Científico Tropical (zie CCT) zijn inmiddels in de Maquenquestreek twee gebieden uitgezocht. Copalchi en El Cerrito

In december 2006 bezocht Oasebos de Maquenquestreek samen met het Centro Científico Tropical en de plaatselijke beheerder van de overheid. Samen hebben we bepaald wat het beste bos zou zijn voor de eerste aankoop. Copalchi bleek op dat moment een gunstige keuze voor een redelijke prijs.

Twee jaar later hebben wij onze keuze laten vallen op El Cerrito.

kaartMaquenque

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Waar ligt de Maquenquestreek
De Maquenquestreek ligt in het noorden van Costa Rica. in de provincie Heredia. Maquenque is genoemd naar de Maquenquepalm (Socratea exorrhiza), ook wel de “wandelende palm” genoemd. Hij kan per jaar een meter “lopen” op zijn lange wortels, die boven de grond uitsteken; op zoek naar het licht. Deze palm is kenmerkend voor de natte gebieden van het regenwoud in Midden Amerika. Zijn vruchten zijn voedsel voor de groene ara.
Maquenque telt ruim 50.000 hectares, ongeveer 10 maal het Nationaal Park de Hoge Veluwe. In het noorden grenzend aan de Rio San Juan (grensrivier met Nicaragua), in het hart de Rio San Carlos en aan de oostzijde de Rio Sarapíqui.

Lapaverde

Groene Ara

Uli-07-bloemen Tabaconboom

Bloem Tabaconboom

Groenegifkikker2

Groene gifkikker

jaguar

Jaguar

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wetenschappelijk belangrijke te beschermen dieren in het gebied zijn de laatste populaties van de Lapa Verde – Groene Ara (Ara ambiguus), de Jaguar (Panthera onca) en een bijzondere vis de Gaspar (Atractosteus tropicus).
Maar er leven natuurlijk ook tal van andere vogels, zoogdieren (zoals spinaap, brulaap, luiaard en tapir) en reptielen.
Er zijn diverse planten en diersoorten in Maquenque ontdekt die onbekend waren voor de wetenschap.

Waarom Maquenquestreek
Op 22 mei van 2010 ontving het Maquenque gebied een internationale erkenning als moerasland van internationale betekenis, toegekend door de Ramsar Conventie. Daarmee is opnieuw een belangrijke stap gezet voor het behoud van dit gebied. Het gebied vormt een belangrijke verbinding tussen de ecosystemen van Nicaragua en Costa Rica en is een schakel in de ”Corredor Biológico Mesoamericano” – de biologische verbinding tussen Noord en Zuid Amerika.

Een verlaten, maar bedreigd natuurgebied
Tal van kleinere rivieren doorstromen het kerngebied. Deze rivieren komen meestal uit lokale bronnen in het terrein. De streek bevat vele moerasgebieden (humedales – wetlands), zoals Tambor, Copalchi en Maquenque. Dit zijn terreinen met een specifieke ecologie, omdat ze het gehele jaar onder water staan.
Daarnaast zijn er in het Maquenquegebied nog steeds vele primaire bossen met o.a. een groot aantal amandelbomen – Almendro de montaña (Dipteryx panamensis), de voedselbron en nestbomen voor de Lapa Verde (Groene Ara). Er leven nog slechts circa 40 paren Groene Ara’s in Costa Rica. Deze zijn afhankelijk van de ontwikkelingen in Maquenque, hun laatste leefgebied in Costa Rica.
Op dit moment ligt er in het grote Maquenque-gebied een aantal kleine reservaten dat al officieel beschermd wordt door de overheid (Ministerie van Natuurbeheer MINAE). Het overgrote deel van het gebied is echter eigendom van particulieren. Veelal agrariërs, die ooit hierheen getrokken zijn om veeteelt of landbouw uit te oefenen. Zij hebben in de eerste helft van de vorige eeuw grote delen van het land ontbost. Later bleek dat deze activiteiten amper rendabel te maken waren en hebben zij hun landerijen weer in de steek gelaten. Maar liefst 30% van de 800 huizen in het gebied is verlaten. Veel eigenaren van de landerijen wonen en werken hier zelf niet meer. Ze laten hun “finca” beheren door een vaak oudere beheerder, die meestal onregelmatig, een uiterst lage vergoeding voor dit werk ontvangt. Dus moet hij “bijverdienen” door te stropen of te laten stropen. Er wordt in Costa Rica vaak behoorlijk betaald voor wild of gestroopte jongen van de papegaai en ook orchideeën uit het regenwoud leveren geld op. Verder vindt er nog steeds illegale houtkap plaats. De voortschrijdende teelt van ananas is ook vaak desastreus.

Het totale gebied is één van de dunst bevolkte gebieden van Costa Rica. Er is maar een 10-tal grotere dorpen aan de grens van het reservaat.

Maquenque: Nationaal Gemengd Wild Reservaat
In 2005 hebben de president van Costa Rica en de Minister van het Ministerie voor Natuurbeheer (MINAE) definitief besloten tot het stichten van een Nationaal Gemengd Wild Reservaat Maquenque (Refugio Nacional de Vida Silvestre Mixto Maquenque). Het feit dat de President besloten heeft voor het stichten van dit reservaat betekent eigenlijk niet meer dan dat de ontwikkelingen in het gebied op een andere manier gestuurd gaan worden. De regering van Costa Rica heeft namelijk niet de middelen om de eigenaren in het gebied grootschalig uit te kopen. De daadwerkelijke reservaatvorming hangt af van de welwillendheid van de eigenaren in het gebied en de hulp van internationale organisaties zoals Oasebos.

 

DonBeto

Don Beto, een van de oude bewakers

Maquenque: laboratorium voor duurzame ontwikkeling
Het Maquenquegebied is een gemengd reservaat met de volgende doelstellingen: Natuurbescherming, duurzame landbouw en veeteelt, maar ook ecotoeristische ontwikkelingen. Alle betrokkenen zijn uiterst gemotiveerd om mee te werken. De bevolking wordt regelmatig voorgelicht en betrokken bij de natuurstudies, zoals de vogeltrek en het tellen van de ‘Groene Ara’ in het gebied. Maquenque is hiermee een uniek reservaat. “Het is een laboratorium voor duurzame ontwikkeling!” zegt Guisselle Monge, projectleidster. Bij de totstandkoming zijn ruim 20 NGO’s, organisaties van lokale mensen en de Costaricaanse overheid betrokken geweest.

Het gebied is uitvoerig vanuit diverse gezichtshoeken geïnventariseerd. Er is inmiddels een uitgebreid managementplan ontwikkeld voor Maquenque. Zowel t.a.v. de natuurbescherming, als voor de economische en sociale ontwikkeling van het gebied. Al het primaire en secundaire bos mag niet meer aangetast worden.

Doel is om deze terreinen door aankoop te verwerven en door het MINAE te laten beheren. Dat maakt het gebied interessant voor Oasebos en omgekeerd kan Oasebos een belangrijke partner zijn in de ontwikkeling van het reservaat omdat wij gronden kunnen aankopen op cruciale plekken en ze zo toevoegen aan het officieel beschermde gebied.

Beheer onze gebieden in Maquenquestreek
Het Centro Científico Tropical coördineert de realisatie van de projecten rond het reservaat. Het dagelijkse beheer van het reservaat is in handen van een afdeling van het MINAE, die daarvoor een kantoor heeft geopend in Pital. (Leiding:Rogelio Jimenez R.).